II Beru Khyentse Rinpocze jest jednym z najważniejszych lamów i dzierżawców przekazu linii Karma Kagyu buddyzmu tybetańskiego.Rozpoznany przez XVI Karmapę Rangdziung Rigpe Dordże w 1955 roku jako inkarnacja i emanacja umysłu Dziamyanga Khyentse Łangpo, jednego z najznamienitszych nauczycieli i wizjonerów buddyzmu w historii Tybetu. Został intronizowany i objął zwierzchnictwo nad klasztorem Nangchen w Tybecie. W wieku 13 lat, przeczuwając konsekwencje chińskiej rewolucji kulturalnej, poprowadził swoich mnichów i świeckich uczniów przez himalajskie przełęcze do Mainpat w Indiach, gdzie założył klasztor i ośrodek odosobnieniowy.

Rinpocze odbył intensywne studia filozofii buddyjskiej oraz praktykował zaawansowane techniki Wadżrajany otrzymując instrukcje i inicjacje od największych mistrzów medytacji m.in. od: Jego Świątobliwości XVI Karmapy, Dzongsar Khenpo Czimey Rinpocze, Kalu Rinpocze, Dilgo Khyentse Rinpocze, Jego Świątobliwości Sakya Trizina i XIV Dalajlamy, kontynuując w ten sposób tradycję ruchu Rime.

Ruch Rime został zapoczątkowany w XIX wieku przez pierwszą inkarnację Beru Khyentse Rinpocze – Dziamjanga Khjentse Łangpo (1820-1892), jednego z najwybitniejszych mistrzów buddyzmu tybetańskiego, jogina, uczonego i wizjonera, formalnie związanego ze szkołą Sakja oraz Czokgjura Lingpa (szkoła Njingma) i Dziamgona Kongtrula (szkoła Kagju). Ruchowi Rime przyświecała wolna od uprzedzeń idea szacunku dla innych szkół. Celem ruchu było zachowanie buddyjskich nauk ze wszystkich linii przekazu dla późniejszych pokoleń (niektórym liniom jak np. Szangpa Kagju groził wówczas zanik), a także przybliżenie do siebie praktykujących z różnych szkół i krzewienie bez uprzedzeń nauk Wielkiej Doskonałości (dzogczen) oraz Wielkiej Pieczęci (mahamudra). Dziamjang Khjentse Łangpo był również jednym z pięciu Wielkich Tertonów, odkrywców term – „nauk-skarbów”, które Guru Rinpocze wraz ze swoją partnerką tantryczną Jeszie Tsogjal ukrył dla przyszłych pokoleń, a odnaleźć je potrafili tylko najbardziej urzeczywistnieni mistrzowie wywodzący się z grona bezpośrednich uczniów Guru Rinpocze. Dziamjang Khjentse Łangpo uznawany jest za inkarnacjęz króla Trisonga Detsena, który zaprosił do Tybetu Guru Rinpocze i został jednym z jego najbliższych uczniów. 

Po śmierci Wielkiego Khjentse rozpoznano wiele jego emanacji, które pojawiły się w różnych szkołach np. w szkole Njingma Dilgo Khjentse (emanacja umysłu) czy w szkole Sakja Dzongsar Khjentse (emanacja aktywności). Emanacją mowy był Beru Khjentse (1896-1945) syn króla Beru Gönpo Düdula w Kham we Wschodnim Tybecie. Tulku został rozpoznany przez Dziamgona Kongtrula Lodro Taje i intronizowany w klasztorze Palpung należącym do szkoły Karma Kagju, a po zakończeniu formalnej edukacji zaczął sam udzielać nauk. Jego uczniowie pochodzili ze wszystkich czterech szkół buddyzmu tybetańskiego. W ramach szkoły Karma Kagju, w której Beru Khyentse został jednym z najważniejszych dzierżawców Dharmy, jego uczniami byli m.in.: XV Karmapa Khacziab Dordże (Karmapa był jednocześnie guru dla Beru Khyentse), XVI Karmapa Rangdziung Rigpe Dordże, Pało Rinpocze, Kalu Rinpocze, Khandro Ordzien Tsomo (żona XV Karmapy). 

W 1975 roku II Beru Khyentse Rinpocze zakończył czteroletnie odosobnienie i zajął się zakładaniem oraz odbudowywaniem klasztorów w Indiach i Nepalu. Z jego inicjatywy powstały klasztory w Bodhgaja i Kathmandu, odbudował też klasztor Sakya w Tybecie. Rinpoche jest fundatorem Tharjay Charitable Foundation organizacji, która wspiera budowę mostów, szkół i ośrodków zdrowia we Wschodnim Tybecie oraz wspomaga aktywnie lokalną społeczność zapewniając pomoc m.in. ofiarom niedawnego trzęsienia ziemi w Nepalu.

Mimo swych wielu aktywności charytatywnych II Beru Khyentse Rinpocze nie ustaje w nauczaniu jako jogiczny mistrz medytacji i dzierżawca przekazu. Podróżuje po całym świecie udzielając nauk i inicjacji. Szczególnie znany jest w Azji Południowo-Wschodniej i na Antypodach. W Europie Rinpoche udzielał mi.n inicjacji Kalachakry (Benalmadena 2009), Gampopy (Benalmadena 2009), Wadżrajogini (Ateny 2010) i Mandziushriego (Budapeszt 2011) oraz Karma Pakshi, Manjushri, Tary, Dzambhali i Mahakali (Warszawa 2016) Polskę odwiedził 4-krotnie, po raz pierwszy w roku 1984 r.  W 2016 roku Dziamgon Kongtrul Rinpocze wraz z Beru Khyentse Rinpocze podjęli decyzję o  założeniu swojego Ośrodka Buddyjskiego Khyenkong Karam Kagyu w Polsce.