“Złoty łabędź na niespokojnych wodach” – XIV Szamarpa Mipham Czieki Lodro

48,00 

Życie i czasy X Karmapy Czojinga

Dodże

48 w magazynie

Opis

Pozbyć się własnych uraz i sekciarskiej małostkowości. Zerwać z ambicjami gromadzenia duchowych osiągnięć. Oto najprawdziwsze błogosławieństwo Dharmy kagju.
– X KARMAPA

Wszelkie bogactwo i szczęście zazwyczaj płyną z aktów szczodrości.
– X KARMAPA

X Karmapa Czojing Dordże (1604–1674) był nie tylko zwierzchnikiem szkoły karma kagju buddyzmu tybetańskiego, ale również utalentowanym artystą. Żył w czasach, kiedy polityczny pejzaż Tybetu ulegał wyraźnym przekształceniom, sam jednak unikał angażowania się w działalność polityczną. Uważany za niekonwencjonalnego, a nawet ekscentrycznego nauczyciela często podróżował, udając biedaka, nosił długie włosy i ubierał się w świeckie szaty, a w jego najbliższym gronie nierzadko znajdowały się kobiety, których rola w ówczesnym – patriarchalnym – społeczeństwie tybetańskim była podrzędna w stosunku do roli mężczyzn. Życie tego wielkiego mistrza medytacji jest inspirującym przykładem wytrwałości, spokoju i czystej dobroci okazywanych w obliczu napotykanych trudności. W niniejszym dziele XIV Szamarpa przedstawił z wnikliwością historyka nie tylko burzliwe tło społeczno-polityczne czasów, w których przyszło żyć X Karmapie, ale też z wielką erudycją opracował biografię Karmapy, opierając się na kilku niezależnych źródłach, w tym także na pismach i kronikach, których do tej pory nie przetłumaczono na języki zachodnie.

XIV Szamarpa Mipham Czieki Lodro (1952–2014) w wieku czterech lat został rozpoznany przez XVI Karmapę jako czternaste wcielenie w linii Szamarpów – lamów, którzy od XIII wieku tradycyjnie zajmowali najwyższą po Karmapie pozycję w hierarchii szkoły karma kagju. XIV Szamarpa przez wiele lat był jednym z najbliższych uczniów XVI Karmapy, któremu wiernie towarzyszył również na uchodźstwie w Indiach. Po śmierci XVI Karmapy w 1981 roku Szamar Rinpocze kontynuował projekty rozpoczęte przez swojego mistrza, m.in. zakładając w New Delhi uczelnię buddyjską Karmapa International Buddhist Institute. W 1994 roku XIV Szamarpa odnalazł i rozpoznał siedemnastą inkarnację Karmapy – Trinleja Thaje Dordże. Wiele też podróżował po Azji, Ameryce i Europie, gdzie założył liczne ośrodki medytacyjne, działające w ramach międzynarodowej organizacji Bodhi Path. Był jednym z najbardziej znaczących mistrzów buddyjskich naszych czasów i jako indywidualista umiejętnie łączył tybetańską tradycję z wyzwaniami współczesnego świata.

Książka zawiera kolorową wkładkę z ilustracjami przedstawiającymi artystyczne prace autorstwa X Karmapy.

SPIS TREŚCI
WPROWADZENIE PODZIĘKOWANIA
LISTA POSTACI HISTORYCZNYCH MAPY

CZĘŚĆ PIERWSZA
Czasy pełne polityki
1. Tybet za panowania dynastii Sakja, Phagdru i Tsang 2. Pierwsze oznaki rozłamu
3. Utracona szansa na pojednanie
4. Sojusz między Kjiszo Depą a zarządcami gelug
5. Zjednoczeniowo-reformatorski program rządu Tsang 6. Zjednoczony Tybet
7. Inwazja mongolska 1639-1642
8. Następstwa wojny

CZĘŚĆ DRUGA
Twórczość X Karmapy

CZĘŚĆ TRZECIA
Biografia X Karmapy
Uwaga do czytelnika
9. Narodziny
10. Wczesne dzieciństwo
11. Pod przymusową kuratelą
12. Życie nad Księżycową Rzeką
13. Rozpoznanie i intronizacja
14. Intronizacja i jej następstwa
15. Pierwsze podróże
16. Podróże po Tybecie Centralnym
17. Nauki w Tsurphu
18. Przekaz Dharmy w Pa Nam i pielgrzymka wokół Lho Drag 19. Trudna sytuacja księcia Kurabpy
20. Ślubowania winai
21. Uczę się, jak być bodhisattwą
22. Wizyta w siedzibach kagju i w stolicy rządu Tsang
23. Pielgrzymka na górę Kailaś 24. Prośba
25. Śmierć Szamarpy
26. In memoriam
27. Pielgrzymka po drodze do Kham
28. Działalność Karmapy w Kongpo i w Lhasie przed nadejściem inwazji mongolskiej
29. Wojna
30. Atak na Karmapę
31. Ucieczka
32. Na uchodźstwie w Lidziang
33. Rozpoznanie VII Szamarpy
34. Z Golok do Lidziang (1650-1658)
35. Z dala od polityki
36. Przekaz nauk linii
37. Spokojna śmierć

Posłowie Glosariusz Bibliografia